نامهای ترکمنی و حقوق ما

ناصر توسلی
اما امروزه با وجود گذشت بیش از سی و پنج سال از انقلاب اسلامی، یکی از عوامل منفی در به خطر افتادن زبان و فرهنگ و هویت قومی ما نگاه نادرست به اصل پانزدهم قانون اساسی می باشد که هنوز به طور صحیح و کامل اجرا نشده است. بیش از یک سال است که از وعده های جناب دکتر حسن روحانی رییس جمهور عزیزمان در این خصوص گذشته ولی هنوز خبری از اجرا شدن این اصل نیست. … سوال ما این است که چطور افراد نا آگاهی همچون جناب آقای سیف‌الله ابوترابی و آقای آقای ابوبکر دولّو که به نظر می آید حتی کوچکترین اطلاعاتی در زمینه اسامی ترکمنی و شناخت ترکمن ها ندارند در اداره ثبت احوال گنبد کاووس نشسته اند و به خودشان اجازه می دهند برای ترکمن ها تعیین و تکلیف کنند؟ در کجای قانون اساسی نوشته است که پدر و مادر حق ندارند نام ترکمنی برای فرزندانشان انتخاب کنند؟ نادیده گرفتن این گونه مسائل و مشکلات مهم قومی شاید از نظر افراد نا آگاهی چون آقای ابوبکر دولّو و جناب آقای ابوترابی کار پسندیده ای باشد، ولی چنین مسائلی برای ملت ترکمن یک مشکل بزرگ محسوب می شود.

 تاريخ ۱۳۹۳/۶/۲۰
اولکامیز- ناصر توسلی: ترکمن ها یکی از متمدن ترین و اصیل ترین اقوام جهان هستند که با داشتن تاریخی هفت هزار ساله همیشه پشتیبان علم و هنر بوده و تلاش های بسیاری را در زمینه گسترش علم و هنر جهان داشتنه اند. یکی از کشورهایی که ترکمن ها در تاریخ آن نقش اساسی را داشته اند کشور عزیزمان « ایران » است که به دلیل همسایگی تاریخی امپراطوری ها و دولت های مختلفی را در این کشور تشکیل داده و آثار معماری، علمی و هنری زیبایی را از خودشان به یادگار گذاشتند.
امروزه تاریخ ترکمن ها مخصوصا تاریخ اشکانیان، در دانشگاه های معتبر دنیا از جمله دانشگاه معتبر گرانادا در اسپانیا و دانشگاه تاریخ و باستانشناسی ملی رم ایتالیا،در رشته تاریخ ایران باستان تدریس می شود. اساتید این دانشگاه بر این باورند ترکمن هایی که در ایران با نام « اشکانیان » حکومت کرده اند، نسبت به سایر ترک نژادهای جهان متمایز بوده و یکی از اقوام جدانشدنی این مرز و بوم هستند.
در دوره حکومت ترکمن‌‌های سلجوقی که مانند دولت‌های ترکمنی دیگر، همیشه پشتیبان هنر و علم بودند، از آسیای میانه تا ترکیه، مدرسه‌ها و کتابخانه‌‌های جدید احداث می‌شوند، در معماری، از هند تا ترکیه، نوآوری‌های زیادی شکل می‌گیره، خوشنویسی، سفالگری، نساجی و فلزکاری پیشرفت می‌کنند، رصدخانه‌‌ها و مراکز علمی جدید ساخته می‌شوند، دانشمندان و شاعران جدید در آن دوره، در تمامی مناطق تحت حکومت ترکمن‌‌های سلجوقی ظهور می‌کنند، مثل امام فخر رازی، امام محمد غزالی، سهروردی، جوینی، جوزی، انوری، خاقانی، نظامی، بیهقی، خواجه عبدالله انصاری، اسدی طوسی، ناصرخسرو، عمر خیام، سنایی، عبدالرزاق اصفهانی، کتاب‌هایی مانند«الابنیه عن حقایق الادویه» در داروشناسی، «زادالمسافرین» در حکمت نظری، «کیمیای سعادت» و … نوشته می‌شوند.
یا به استناد نوشته های پروفسور فاروق سومر در کتاب اغوزها منطقه ای را که ترکمن ها در یکی از دوران درخشان تاریخی خود سپری می کردن ماوراءالنهر می گفتند یعنی اراضی واقع در رودخانه های سیحون و جیحون ، از این مناطق بودند که دانشمندانی همچون خوارزمی، بخاری، ماتریدی، فارابی، جوهری، « ابن سینا » ، بیرونی و مرغینانی و سایرین ظهور می کنند.
در قرن پانزدهم و شانزدهم زمانی که عصر شکوفایی قوم گرایی ترکی بود و زبان ترکی زبان رسمی کشورهای ایران و ترکیه و… بود، شاعران و هنرمندان فارسی زبان بسیاری از ایران جلای وطن کرده و به ترکمن ها پناه می برند. کفایت کوشا در اثر «مهاجرت هنرمندان ایرانی به هند در دوره صفوی» توضیح می‌دهد: «در دوره صفوی، با مهاجرت گسترده هنرمندان و شعرای ایرانی به سرزمین هند روبرو هستیم که اوج این مهاجرت‌ها در دوره سلطنت شاه تهماسب است.
طبع مالیخولیایی او، حرص مفرتش در ثروت‌اندوزی، عدم تمایل به سرمایه‌گذاری در توسعه و تحول هنر و ادب و قطع حمایت از هنرمندان و شعرا و اخراج نقاشان و هنرورزان از کتابخانه سلطنتی و … به مهاجرت گسترده اهل علم و ادب و هنر به سرزمین هند انجامید […] همچنین گفته می‌شود عشق به هنر و سخاوت خان خانان، عبدالرحیم خان (فرزند بیرام خان بهارلی شاعر پرآوازه و خان ترکمن هند ) […] موجب گردید تا شمار زیادی از هنرمندان و شعرای ایرانی، جلای وطن کرده و در جستجوی کام و نام، راهی هند گردند»؛
-کریم نجفی برزگر، استاد دانشگاه و رایزن فرهنگی ایران در هند، در اثر «نگاهی به نسخه خطی تذکره زعفران‌زار کشمیر» نقل می‌کنند: «در زمان حاكمیت سلطان آی‌بک ( ژنرال ترکمن و از سلاطین هند ) که کشمیر اوضاع اجتماعی مناسبی داشت، میر سید علی همدانی با هفتصد نفر از اهل فضل و دانش و حرفه و صنعت […] سرزمین کشمیر را برای اقامت و فعالیت برگزیده و در سال ۷۸۳ هجری بدانجا مهاجرت نمودند».
-عبدالباقی نهاوندی، مورخ و شاعر ایرانی، درباره زحمات خان خانان، بایرام خان شاعر و سیاستمدار مشهور ترکمن و فرزندش عبدالرحیم خان می‌نویسند: «اگر اهلیت و همت و سخاوت و استعداد او را طلبکار باشی، از اهل ربع مسکون، خصوصا از ایرانیان سؤال کن که بتواتر ایشان رسیده که در زمان وکالت و خان خانی، چه قسم احسان‌ها به این گروه بی‌خانمان نموده […] این سپهسالار (عبدالرحیم خان) بر ذمت همت والا نهمت خود واجب و لازم ساخته‌اند که هر کس از ولایت یا دیگر بلاد ربع مسکون به درگاه ایشان پناه آورد، به اندک زمانی کار او را به اعلی مراتب عز و علا رسانند و بلندآوازه گردانند».

یا در جای دیگر، شاعر ایرانی (نهاوندی) می‌گوید:
«در عراق پر نفاق این آرزو می‌سوزدم،
کز سخن‌سنجان بزم خان خانان نیستم»؛
صائب تبریزی، شهرت خودش را مدیون حمایت‌های سیاستمدار ترکمن، عبدالرحیم خان در هند دانستند:
«پیش از این هرچه شهرت داشت در ملک عراق،
سیر ملک هند، صائب را بلندآوازه کرد».

– بوداق منشی، مورخ دوره صفوی، درباره خان خانان، بایرام خان باهارلی نوشتند: «به هر کس در ایران زمین وعده داده بود، یکی را صد کرد و کسی از لطف او محروم نشد».
هدف از نوشتن مطالب فوق این بود که می خواهیم بگوییم ما همیشه در این سرزمین و در کنار مردم این سرزمین بوده ایم؛ و خواهیم بود. همانطورکه در تاریخ این کشور حضور پر رنگی داشتیم؛حظور پر رنگمان را در هشت سال دفاع مقدس نشان دادیم؛ و این حضور پر رنگ را نیز همیشه در انتخابات مردمی نشان داده ایم و وظیفه خودمان را در همه مواقع به عنوان ترکمن ایرانی به نحو احسنت انجام داده ایم و انجام خواهیم داد.
همانطور که تمام اقوام جهان نسبت به هویت، زبان، فرهنگ و نژادشان از خود علاقه و تعصب نشان می دهند، ترکمن ها نیز نسبت به این موضوع بسیار حساس اند و این مسئله مربوط به امروز نیست به کهنگی تاریخ است.
در زمان حکومت منفور پهلوی، ترکمن ها همیشه شاهد ظلم شاهان پهلوی بوده اند و با سیاست های نادرستی که در زمینه نابودی هویت و فرهنگ ترکمن به آنها اعمال کردند باعث شدند بسیاری از ترکمن ها نسبت به هویت قومی خود بی اهمیت باشند.
و اما امروزه با وجود گذشت بیش از سی و پنج سال از انقلاب اسلامی، یکی از عوامل منفی در به خطر افتادن زبان و فرهنگ و هویت قومی ما نگاه نادرست به اصل پانزدهم قانون اساسی می باشد که هنوز به طور صحیح و کامل اجرا نشده است.
بیش از یک سال است که از وعده های جناب دکتر حسن روحانی رییس جمهور عزیزمان در این خصوص گذشته ولی هنوز خبری از اجرا شدن این اصل نیست.
« اصل پانزدهم: زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است. اسناد ومکاتبات و متون رسمی و کتب درسی باید با این زبان و خط باشد ولی استفاده از زبانهای محلی و قومی در مطبوعات و رسانه های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد است ». ( قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران – فصل دوم : زبان، خط، تاریخ و پرچم )
جدا از این موضوع هر از چندگاهی شاهد شکسته شدن حقوق اقوام بجای حمایت از آنها از طرف مسئولین دولتی هستیم که یکی از مهمترین آنها موضوع انتخاب نامگذاری های ترکمنی توسط ترکمن هاست که مسئولین اداره های ثبت احوال نسبت به این موضوع بی اهمیت بوده، از خودشان کوتاهی نشان داده، مخالفت کرده و گاهی حاضر نمی شوند کودکان به دنیا آمده را که پدر و مادرشان دوست دارند نام ترکمنی برایش انتخاب کنند ایرانی حساب کرده و برای آنها شناسنامه دهند.
وقتی ما شاهد چنین مسائلی از طرف مسئولین هستیم به نظر می آید اجرای اصل پانزدهم قانون اساسی یک خواستار و توقع بی جا از طرف اقوام است.
سوال ما این است که چطور افراد نا آگاهی همچون جناب آقای سیف‌الله ابوترابی و آقای آقای ابوبکر دولّو که به نظر می آید حتی کوچکترین اطلاعاتی در زمینه اسامی ترکمنی و شناخت ترکمن ها ندارند در اداره ثبت احوال گنبد کاووس نشسته اند و به خودشان اجازه می دهند برای ترکمن ها تعیین و تکلیف کنند؟ چطور توانستند به خودشان اجازه دهند زمانی که مقام معظم جمهوری اسلامی ایران و مسئولین دولتی تاکید به افزایش جمعیت دارند به یک نوزاد تازه متولد شده ایرانی ترکمن شناسنامه ندهند؟ مگر ترکمن یک ایرانی نیست ؟ در کجای قانون اساسی نوشته است که پدر و مادر حق ندارند نام ترکمنی برای فرزندانشان انتخاب کنند؟
نادیده گرفتن این گونه مسائل و مشکلات مهم قومی شاید از نظر افراد نا آگاهی چون آقای ابوبکر دولّو و جناب آقای ابوترابی کار پسندیده ای باشد، ولی چنین مسائلی برای ملت ترکمن یک مشکل بزرگ محسوب می شود.
از استاندار محترم استان گلستان جناب آقای دکتر صادقلو، می خواهیم نسبت به حل این موضوع و چنین مشکلاتی اقدام نمایند. هنوز یادمان نرفته است که ایشان در مراسم بزرگداشت مختومقلی فراغی شاعر ملی گفتند:« ملت ترکمن عاشق ایران است. از اجرای سرود ای ایران توسط هنرمندان این مرز بوم بسیار خوشحال شدم ».
در ادامه به نقل از دکتر روحانی گفتند: « ملت شریف ترکمن ملت با منزلتی است سعی شود منزلت آنان را حفظ کنید […]». آقای استاندار آیا حفظ کردن منزلت این است ؟ و اگر این است این چه حفظ کردنیست که حق نداریم نام فرزندانمان را خودمان انتخاب کنیم ؟!!!
آیا همانطور که از اجرای سرود ای ایران توسط هنرمندان ترکمن خوشحال شده اید از گذاشتن نامهای ترکمنی برای فرزندانمان خوشحال نمی شوید که اینگونه سکوت کرده اید؟ یا خبری از اینگونه مشکلات ندارید که باعث شدید یک نوزاد سه کیلویی، بیست کیلو کتاب ترکی و ترکمنی برای گرفتن نامش حمل کند و با گذشت بیش از بیست روز هنوز نتواند شناسنامه دریافت کند.
از آقای طبری شاعر و مترجم سرود ای ایران به زبان ترکمنی و خانواده ایشان می خواهیم در این خصوص کوتاهی نکرده و صبورانه عمل کنند، چرا که انتخاب نام مناسب برای فرزندان حق هر پدر و مادری است و نام ترکمنی همانطور که تاریخ نشان میدهد یک نام ایرانی ست . انشالله و به امید خدا امیدواریم که این مشکل هر چه زودتر از طرف مسئولین شهری و استانی بر طرف گردد.
و من الله توفیق .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: