فرهنگ سازی در کشاکش منازعات سیاسی

عبدالمناف آق ارکاکلی: افراد را می‌توان در اجتماع شناخت چرا که اصولا شکل گیری رفتار و عقاید در اجتماع صورت می‌گیرد؛ اجتماعی که جامعه پذیری در آن بر اساس ملاک های خاص هر جامعه صورت می پذیرد.

در عصر حاضر ترکمن صحرا شاهد فعالانی است که نمی‌توان به آنان واژه‌ی سنگین روشنفکر اطلاق نمود ولیکن با کمی اغماض می‌توان واژه‌ی متفکر را برازنده‌ی آنان دانست؛ این متفکرین و فعالان ترکمن از مصیبت‌هایی که ترکمن‌ها در اجتماع می‌بینند درد می‌کشند و برای رفع آن در حد تلاش خود می‌‌کوشند هرچند اغلب این تلاش‌ها که به وسیله‌ی نگارش یادداشت؛ مقالات؛ چاپ نشریات و در سایت‌ها صورت می‌پذیرد ناکام می‌ماند؛ چرا که بنظر می رسد بخش قابل توجهی از ما ترکمنها نسبت به مسائلی چون آسیب شناسی فرهنگی کم توجه هستند و به نوعی به دنبال نان خویش هستند! برای مثال می‌توان به دیوان مختومقلی اشاره نمود در چند خانه ترکمن صحرا می‌توان این اثر ارزشمند را یافت؟ شاید کمتر فعالی در ترکمن صحرا باشد که سوال ذیل را از توده‌های مردم نشنیده باشد: این نوشتن شما؛ فعالیت شما چه سودی برای خودتان دارد؟
و این درد است بر قلب فعالانی که با خون و دل خوردن می‌کوشند سهمی بسیار کوچک در اصلاح جامعه خویش داشته باشند.
براستی شکاف عمیق میان متفکرین یا فعالان ترکمن برای چیست؟
تاریخ گواه ماست در هر برهه ای از تاریخ مردم از فعالان و روشنفکران خود پیشی گرفتند راه به سوی سعادت بیشتر جامعه هموار شده است؛ ولیکن چرا ما از مسایل فرهنگی گریزان هستیم؟
در میان صحبت‌های دانشجویان و تحصیل‌کرده‌هایی که رغبتی برای فعالیت فرهنگی و اجتماعی برای کشور و قوم خویش ندارند به مسایل جالب توجهی می‌رسیم، متاسفانه از دهه‌های قبل و تاریخ معاصر فعالیت سیاسی در ترکمن صحرا زیر لوای فعالیت فرهنگی قرار گرفته است و موجب نوعی ترس کاذب در میان جوانان شده است چرا که می‌هراسند وارد مسایل حاشیه‌ای شوند و نزد مردم شریف و نزد نظام بدنام شوند و ما می‌بینیم هرچقدر به جلو می‌رویم از تعداد فعالان جوان کاسته می‌شود و تقریبا نام جدیدی در عرصه‌ی فعالیت‌های فرهنگی؛ در میان نشست‌های فرهنگی و سایت‌ها مشاهده نمی‌شود؛ جوانان ترکمن باید خود واقعی را قبول کنند و نباید فقط افرادی که سهوی یا عمدی اشتباهی از آنان رخ داده ببینند و به افراد مثبتی که جایگاه معنوی مثبتی در میان مردم دارند توجه کنند، از سویی فعالان ترکمن در حالی صحبت ازهمدلی و یکدلی ترکمن‌ها می‌ کنند که خود درگیر اختلافات شدیدی هستد و حتی علی الظاهر به عقاید خود نیزاحترام نمی‌گذارند و وقت ارزشمند خود را گاهی اوقات برای مدت‌ها صرف نزاع‌های بی‌فایده می‌کنند که باعث خستگی و رنجش تعداد قلیل علاقمندان می‌شود و در ذهن مخاطب نوعی مافیای نویسندگی را القا می‌کند؛ البته باید اعتراف نمود گاهی اوقات فعالان ما کوچکترین مساله را به سیاست مرتبط می‌کنند که این آفت فعالان ماست و جوانان و دانشجویان در سوالاتی با خنده می‌پرسند فلان مساله چه ربطی به سیاست یا نظام دارد؟!
در طیف مقابل نباید سهم روحانیون در ایجاد فضای مثبت نادیده گرفت؛ همانگونه که فعالیت فعالان ترکمن در باب تاریخ؛ فرهنگ؛ ارزش‌های قومی و… مورد احترام است؛ کوشش روحانیون نیز قابل احترام و ستایشی بی‌چون و چرا است چرا که علم و اخلاق در جامعه دو عنصر کلیدی برای پیشرفت است ولیکن چرا روحانیون که در نزد طبقه‌ی تحصیل‌کرده به نادرست قشر سنتی تعبیر می‌شوند با تحصیلکرده‌ها کمتر سر‌سازگاری دارند و بالعکس؟ هر فردی که بخواهد سنت‌های گذشتگان را زیر پا له نماید جامعه وی را طرد می‌کند و این رسم روزگار است!
تحصیل‌ کرده‌هایی که در دانشگاه ها تحصیلات کلاسیک آموخته‌اند نباید فراموش کنند دین و مذهب خود را مدیون روحانیون هستند و گاهی اوقات از درون حوزه‌های علمیه انسان‌هایی پرورش می‌یابند که باید به احترام آنان تمام قد ایستاد! هر یک از محصیلن عزیز تا به حال چند بار به مکان‌هایی که روحانیون در آن گفتگو می‌کنند رفته‌اند؟!
روحانیون عزیز هم نباید فراموش کنند که اقتصاد و رفاه این دنیا را محصلین برای آنان به ارمغان آورده‌اند! دانش آموختگانی که با نظریات دیگر اندیشمندان هم آشنا هستند و در صورت تلفیق علم آنان با اسلام همان کاری که قرن‌ها پیش پدران ما کرده‌اند سطح سواد و بینش اجتماعی بالا می‌رود؛ البته تحصیل کرده‌ی بی قید و بند به مسایل اخلاقی و دینی چون گلی در حال فرو رفتن در باتلاق است!
مدت‌هاست ترکمن‌ها فرد نوآوری در فضای اجتماعی خویش ندیده‌اند و فقط تقلید و تکرار ذهن‌های اندک مخاطبین را خسته کرده است و از سویی افراد فرهنگی با سطح اطلاعات بالا در حیات خلوت خویش بدون شلوغ کاری مشغول به کار هستند و از دید عموم پنهان‌تر از دیگران هستند که باید به هر نحوی این عزیزان را به عرصه‌ی فرهنگ بیشتر معرفی نمود تا در بوستان صحرا روح نوگرایی بیشتر مورد توجه قرار بگیرد، از سویی به عرصه آمدن افراد و دانشجویان می‌تواند فرهنگ غنی ترکمن‌ها را به دیگران معرفی کند، فرهنگی که برای همه جذاب و زیباست و می‌تواند باعث نزدیکی قلب‌ها‌ی دیگر اقوام و مذاهب به ترکمن‌ها شود.

۲۸ فروردین ۱۳۹۳

مارقوش ترکمن صحرا

یک پاسخ to “فرهنگ سازی در کشاکش منازعات سیاسی”

  1. fereydoondiyej Says:

    jameeh,ham be motakhases niaz darad,ham be akhoondede.ehteram be akhoon az namaye roshanfekritan nakhahad kast,siasat bahsesh jodast

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: