زندگی / دلنوشته

گلشن مهر – دانگ آتار ارجبی: احساس پاک و ناب, نایاب اگر گزافه باشد کمیاب شده,گویی این روز ها اندوهی سنگین سینه ها را میفشارد. قلم در دستم فریاد بر می آورد هرچند بعضی وقت ها مکث و سکوت موثر تر از فریاد میشود اگر فکورانه در روز مره گی ملولیم و در خلوت تنهایی هم نوعان پرسه زنیم بعضا زننده ترین منویات ,کریه ترین رفتار ها را خواهیم دید با اینکه زندگی مدرن,زنندگی و زشتی هایش نیز مدرن گشته ناگزیر با ابزاری مدرن احاطه شده ایم.
(2) اگر بی پروا قلم را با رسالتش آزاد بگذاریم البته اگر دامنه ی ابهام را خشک اندیشان نگسترند فرایندی روشنگرانه در بر خواهد داشت. سالیانیست آزاد اندیشی یا دست کم دگر اندیشی از زمره ی خاستگاه آرمانی زعمای نظام بوده و هست . بنا را بر آن گذاشتیم که از رنج و محرومیت بنویسیم گرچه طراوت نایاب نیست اما کمیاب است ما که از خیل اه و درد و اشک و رشک نیستیم اما انکار آن قلم را خشمگین میسازد .
(3) دوستی فاضل میگفت :فرایض دینی همچون نماز و روزه و زکات و حج ووو فردیست اختلاس و رشوه حرامیست که حتی در یاخته های نوزادان مختلس جا میگیرد آیا کبیره بودن این عمل برایشان عیان نیست؟
چگونه پول بیت المال را بر سر سفره طعام می نمایند, آیا جیفه ی دنیوی اینقدر لذیذ است؟ فقط چند ثانیه قلم را به حال خودش گذاشته ایم؟ نمیدانم چرا توان به به و چه چه را اندیشه ام روا نمیدارد هرچند نایاب نیست کمیاب است سخن از اختلاس و رشوه به میان آمد گویا جامعه شناسان به ان فساد اداری میگویند شما که منکر وجود و رشد قارچ گونه این مولفه ی مدرن نیستید؟! بر سنگ فرش روز مره گام میگذارم شالیکار مغموم و مغبون, مرا با جمله ای مبهوت می سازد که مبلغی در جیب فلان کار مند فلان اداره گذاشتم تا دیگر کار شکنی نکند و مزاحم کشت و زرعم نشود .
(4) آن کارمند به حقوق ماهانه اش که قطعا بیش از یک میلیون است قانع نیست لابد با خود می پندارد همه میگیرند من چرا نگیرم توجیهی که به ناله ی مداوم جغد ها میماند . گاهی نوشتن از این دست مقولات بسیار دشوار میشود چون انسانیت که جانمایه اش حقیقت جوییست و صد دردا آنسان که حقیقت را الوده لجن بیابیم در خود فرو خورده و مچاله شده میمانیم دست تضرع بر گریبان کدامین مسول دلسوخته بیاویزیم .
در این بحران معیشتی که بیشتر حول سفره های ضعفا مانور میدهد اگر افراطی ترین رویکرد که تدابیر را محور عملکرد باز دارندگی روز مزه خویش بنمایند به زعم راقم کار ناچیزی کرده اند . تردیدی نیست که عموم مصرف کننده ها حامی ان خواهند بود عموما خواهان تثبیت قیمت ها هستند نه صرفا قیمت گندم امروزه سخت شاهد افزایش کالاهای مصنوعی وتثبیت یا کاهش اقلام طبیعی میباشیم .
گریه ی کودک همسایه که پای تلویزیون نشسته بود قلم را به سویش جلب کرد دلیل گریه ی کودک بینوا مرغ بریان و سفره ی رنگین یکی از اگهی های تلوزیون بود. آری نایاب نیست اما کمیاب است . هیا هوی درد های قلمی نشده قلم را به سرسام می آورد و به ناچار پایان میدهم.

تاريخ 2015/2/15

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: