چگونه ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺍﺳﺖ؟

ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﺗﻮﺍﺯﻥ ﺧﻮﺩ ، ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺁﺭﺍﯾﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ .
ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﭘﺎﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺿﯿﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1945 ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻧﻮﺑﻞ ﺷﺪ .ﻣﺎ ﺩﻧﺪﺍﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ ﻣﺠﺰﺍﯼ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻏﻮﻝ ﭘﯿﮑﺮ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ . ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﭘﺘﻮﯼ ﺯﻧﺪﻩ ﯼ ﻋﻈﯿﻢ ﺍﻟﺠﺜﻪ ﺍﯼ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﻧﺎﻡ ﺍﻥ ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﻧﺪ .
ﺍﮔﺮ ﻫﺮ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﺭﺗﻌﺎﺵ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﺲ ﻫﺮ ﺷﯽ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ، ﻭﺍﺟﺪ ﺍﺭﺗﻌﺎﺷﯽ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺖ.ﻋﻠﻢ ﺑﺮ ﺁﻣﻮﺯﻩ ﻫﺎﯼ ﻓﻼﺳﻔﻪ ﻣﻬﺮ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﮐﻪ :

ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻋﻠﻢ ﻓﯿﺰﯾﮏ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻭ ﻃﺒﻖ ﻧﻈﺮ ﻭﻟﻔﮕﺎﻧﮓ ﭘﺎﻭﻟﯽ ،ﻫﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺭﺗﻌﺎﺵ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﯼ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺸﻒ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﺎﻫﯿﺖ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻪ » ﺍﺻﻞ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﭘﺎﻭﻟﯽ » ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﺍﺧﺬ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻧﻮﺑﻞ ﺷﺪ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﺁﻟﺒﺮﺕ ﺍﻧﯿﺸﺘﯿﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ .
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻓﯿﺰﯾﮏ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﯾﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ ﻫﺎ ﺳﻪ ﻭﯾﮋﮔﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ :
ﺍﻟﻒ ‏) ﺳﻄﺢ ﺍﻧﺮﮊﯼ
ﺏ ‏)ﭼﺮﺧﺶ
ﺝ ‏) ﻣﺪﺍﺭ
ﻓﯿﺰﯾﮑﺪﺍﻥ ﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﯼ » ﻋﺪﺩ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﯽ » ﻫﺮ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ،ﺍﯾﻦ ﺳﻪ ﻭﯾﮋﮔﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺍﺩﻏﺎﻡ ﮐﺮﺩﻧﺪ .
ﭘﺎﻭﻟﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ «ﻫﯿﭻ ﺩﻭ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﯽ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ، ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻋﺪﺩ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﯽ ﯾﮑﺴﺎﻧﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ .
ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﺜﺎﻟﯽ ﻣﯿﺰﻧﯿﻢ .ﺳﯿﺒﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﻣﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻭ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﯿﻠﯿﺎﺭﺩﻫﺎ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ،ﻓﻘﻂ ﯾﮑﯽ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺍﻥ ﺭﺍ » ﺍﺭﯾﮏ » ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﯾﻢ. ﻋﺪﺩ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﯽ ﺍﺭﯾﮏ ﻋﺪﺩﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭﺑﺴﯿﺎﺭ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﮐﺎﺭ ﻋﺪﺩ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﯽ 23 ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﮕﯿﺮﯾﻢ. ﭘﺎﻭﻟﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﮐﺠﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ، ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﺳﯿﺐ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ،ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﯼ ﺩﻭﺭﺩﺳﺖ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﻣﻮﯼ ﺳﺒﯿﻞ ﯾﮏ ﻣﻮﺵ ﻗﻄﺒﯽ ، ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﯽ ﺑﺎ ﻋﺪﺩ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﯽ 23 ﭘﯿﺪﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ .
ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺘﻤﺎﻟﯽ ﺑﺮﺩﺍﺭﯾﻢ ﻭ ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﺑﺮﻕ ﺑﯿﻨﺪﺍﺯﯾﻢ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ؟ ﺍﺯ ﺍﺻﻄﮑﺎﮎ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﺮﮊﯼ ، ﻋﺪﺩ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﯽ ﺍﺭﯾﮏ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ. ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺜﺎﻝ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻋﺪﺩ ﺍﺭﯾﮏ ﺑﻪ 26 ﺍﺭﺗﻘﺎ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ . ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺭﻭﯼ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ، ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﻥ ﻟﺤﻈﻪ ،ﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﻮﯼ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺷﯿﺮﯼ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺣﻠﯿﻢ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺷﻤﺎ، ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻋﺪﺩ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﯽ 26 ﺑﻮﺩﻩ ، ﺩﺳﺘﺨﻮﺵ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .
ﻭﻗﺘﯽ ﺳﯿﺒﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﻕ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﯾﺪ، ﻭﻗﺘﯽ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻮﺳﯿﺪ،ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺗﺎﻥ ﻧﺎﺳﺰﺍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﺪ، ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﺍﺩﺭﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﯿﺪ، ﻭﻗﺘﯽ ﭘﺸﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽﺧﺎﺭﺍﻧﯿﺪ، ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺯﻧﺠﯿﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﺑﻼﻍ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ .ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻣﯿﻠﯿﺎﺭﺩ ﺳﺎﮐﻦ ﮐﺮﻩ ﺧﺎﮐﯽ ﺟﺮﻗﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ، ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﮔﺴﺘﺮﻩ ﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺩﺳﺘﺨﻮﺵ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﺗﻮﺍﺯﻥ ﺧﻮﺩ ، ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺁﺭﺍﯾﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ .
ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﭘﺎﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺿﯿﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1945 ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻧﻮﺑﻞ ﺷﺪ .ﻣﺎ ﺩﻧﺪﺍﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ ﻣﺠﺰﺍﯼ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻏﻮﻝ ﭘﯿﮑﺮ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ . ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﭘﺘﻮﯼ ﺯﻧﺪﻩ ﯼ ﻋﻈﯿﻢ ﺍﻟﺠﺜﻪ ﺍﯼ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﻧﺎﻡ ﺍﻥ ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﻧﻬﺎﺩﻩﺍﻧﺪ .
ﺍﮔﺮ ﻫﺮ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﺭﺗﻌﺎﺵ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﺲ ﻫﺮ ﺷﯽ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ، ﻭﺍﺟﺪ ﺍﺭﺗﻌﺎﺷﯽ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺖ.ﻋﻠﻢ ﺑﺮ ﺁﻣﻮﺯﻩ ﻫﺎﯼ ﻓﻼﺳﻔﻪ ﻣﻬﺮ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﮐﻪ :
ـ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺍﺳﺖ.
ـ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮ ﻣﺎﺩﻩ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ ، ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﺧﻮﺩِ ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ارسالی از خواننده ای محترم

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: