نشانه های قحطی در ایران !!!

اوایل دهه شصت نوجوانی بیش نبودم،
اما خوب به خاطر دارم
آن روزهایی را كه تنها شامپوی موجود، شامپوی خمره ای زرد رنگ داروگر بود.
تازه آن را هم باید از مسجد محل تهیه می كردیم و اگر شانس یارمان بود و از همان شامپوها یك عدد صورتی رنگش كه رایحه سیب داشت گیرمان می آمد حسابی كیف می كردیم.
سس مایونز كالایی لوكس به حساب می آمد
و پفک نمکی و ویفر شكلاتی یام یام تنها دلخوشی كودكی ام بود.
.
.
.
.
.
.
صف های طولانی در نیمه شب سرد زمستان برای 20 لیتر نفت!!!!!
بگو مگو ها سر كپسول گاز كه با كامیون در محله ها توزیع می شد،
خالی كردن گازوئیل با ترس و لرز در نیمه های شب.
جیره بندی روغن، برنج و پودر لباسشویی،
نبود پتو در بازار ، تازه عروسان را برای تهیه جهیزیه به دردسر می انداخت،
و پوشیدن كفش آدیداس که یك رویا بود…
همه اینها بود، بمب هم بود و موشك و شهید و …
اما كسی از قحطی صحبت نمی كرد
یادم هست با تمام فشارها وقتی وانت ارتشی برای جمع آوری كمك های مردمی وارد كوچه می شد،
بسته های مواد غذایی، لباس و پتو از تمام خانه ها سرازیر بود.
همسایه ها از حال هم با خبر بودند، لبخند بود،
مهربانی بود،
خب درد هم بود…
و اما امروز…
امروز فروشگاه های مملو از اجناس لوكس خارجی در هر محله و گوشه كناری به چشم می خورند و هرچه بخواهید و نخواهید در آنها هست…
از انواع شكلات و تنقلات گرفته تا
صابون و شامپوی خارجی،
لباس و لوازم آرایش تا
موبایل و تبلت و …
داروهای لاغری تا
صندلی های ماساژور،
نوشابه انرژی زا تا
بستنی با روكش طلا !؟!؟!؟!
رینگ اسپرت تا…
و حال ، این تن های فربه، تكیه زده بر صندلی های نرم اتومبیل های گرانقیمت از شنیدن كلمه قحطی به لرزه افتاده به سوی بازارها هجوم می بریم…
مبادا تی شرت بنتون گیرمان نیاید!
مبادا زیتون مدیترانه ای نایاب شود!
.
.
متاسفانه اشتهایمان برای مصرف، تجمل، فخر فروشی و له كردن دیگران سیری ناپذیر شده است …!!
ورشكسته شدن انتشارت !!
بی سوادی دانشجوها !!
بی سوادی مدرسین !!
عقب افتادگی در فرهنگ و هنر !!
تعطیلی مراكز ادبی فرهنگی و …
برایمان مهم است؟!؟
ولی از گران شدن ادكلن مورد علاقه مان سخت نگرانیم…!
می شود كتابها نوشت…
خلاصه اینكه این روزها
لبخند جایش را به پرخاش داده و مهربانی به خشم!!!!
فقط كافیست یك ذرّه احساس كنیم كه یكى مخالف نظر ماست آن وقت چنان نابودش می كنیم كه انگار هیچ خدایی رو بنده نیستیم
هركس تنها به فكر خویش است، به فكر تن خویش!
قحطی امروز که ما ایرانیان در این روزگاران آن را به وضوح لمس میکنیم…
آری! قحطی…
قحطى اخلاق است!
قحطی همدلیست!
قحطى رفاقت است!
قحطی عشق است!
قحطی انسانیت است!
آری…
قحطی آمده است ولی …

ارسالی از خواننده ای محترم ـ بندرترکمن

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: