باز هم عید دوشقه شد اما این‌بار متفاوت

علیرضا پورقاز

چند سالی بود آغاز و پایان ماه رمضان و نیز عید قربان در ترکمن صحرا در دو روز متفاوت اتفاق می‌افتاد. اما امسال قضیه فرق کرد و ماه رمضان در ایران همچون کشورهای دیگر در یک روز آغاز شد تا «همه با هم» در یک روز واحد روزه بگیرند، اما پایان غیرمنتظره‌ای رقم خورد.

هنوز یک ماه از رحلت یارمحمد آخوند نظری نگذشته است. هنوز در شگفتیم و از خود می‌پرسیم که این چه حکمتی است که وقتی، شاید برای اولین‌بار پس از سال‌ها، در زمینه روز آغاز ماه رمضان اختلافی مشاهده نشد، این مسأله با فقدان ایشان همراه شد. در کنکاش و جستجو برای تبیین و تحلیل و فلسفه این همزمانی بودیم که با رخداد شگفت‌انگیز دیگری مواجه شدیم.

در سال‌های گذشته مریدان مرحوم یارجان آخوند در ترکمن صحرا، همزمان با عربستان و یک روز قبل از دیگر نقاط ایران افطار می‌کردند و با برپایی نماز در روستای قره بلاغ عید فطر را جشن می‌گرفتند.

اما امسال از همان ابتدا متفاوت آغاز شد. «همه با هم» به استقبال رمضان رفتند و یارجان تقصیر به رحمت ایزدی پیوست. بنابراین دور از انتظار نبود انتظار داشته باشیم این‌بار هم «همه با هم» به استقبال عید برویم.

بر اساس شنیده‌ها قرار بود در روستای قره بلاغ همچون گذشته و به تأسی از کشور عربستان روز جمعه نماز برپا شود. شب پنجشنبه هنگام اقامه نماز عشاء خبر پیچید که هلال ماه شوال رویت شده است. بر همین اساس، در بسیاری از مساجد منطقه به نشانه اتمام ماه رمضان، نماز تراویح اقامه نشد. حتی پیامک‌های تبریک هم از راه رسید. ظاهراً همه چیز خوب پیش می‌رفت تا «همه با هم» جشن عید برپا کنیم و تفاوتی احساس نشود؛ هرچند خلاف پیش‌بینی‌ها و برخلاف تقویم تنظیمی باشد.

احساس خوشایندی بود. اما باز هم چشم‌ها به تلویزیون دوخته شد تا رسماً اعلام شود. هر چه به انتظار نشستیم نه تنها خبری نشد، بلکه مکرر زیرنویس می‌شد که فردا روز آخر ماه رمضان است. آن احساس خوشایند کم کم رخت بربست و جای خود را به نگرانی داد. چرا که پیام ناخوشایندی از بلندگوهای برخی مساجد، پیامک‌ها و زنگ‌ها پخش شد: فردا عید است، نماز نمی‌خوانیم اما روزه هم نمی‌گیریم!!

حس عجیبی بود. عجب ولوله‌ای شد. زنگ پشت زنگ، پیامک پشت پیامک. برخی مردد بودند. با این حال، بسیاری روزه نگرفتند، اگر هم گرفتند در میانه راه شکستند.

باز هم اختلاف اما این‌بار متفاوت؛ تفاوتی بزرگ! اگر قبلاً بخش اندکی از ترکمن‌ها برخلاف رسم معمول در کشور عید اعلام می‌کردند، این‌بار بخش اعظم ترکمن صحرا یک روز زودتر عید اعلام کردند. همان روحانیونی که همیشه انگ حکومتی بودن را یدک می‌کشیدند (به استثنای برخی)، در این مقطع زمانی به خود جرأت دادند، اما برخلاف جریان قره بلاغ، و به احترام نظام، تنها به اعلام عید و عدم روزه‌داری اکتفا نموده و از برپایی نماز عید خودداری کردند. همچنین در حالی که جریان قره بلاغ مبنای تصمیم خود را بر رویت هلال ماه در هر نقطه از جهان اسلام (و مشخصاً عربستان) قرار می‌دهند، این روحانیون بر مبنای رویت هلال ماه توسط برخی اشخاص مورد اعتماد در منطقه به این تصمیم رسیده‌اند.

حالا ما ماندیم و این سوال و نگرانی بزرگ که چرا و چگونه رویت هلال ماه برای روحانیون منطقه محرز شده بود، اما برای ستاد استهلال… نه؟ و هر روز باید برای تحلیل و تبیین آن کلنجار برویم. و البته دنبال ترمیم یک شکاف بزرگ باشیم؛ شکافی که ماحصل این اتفاق بزرگ است.

انگاری روز جمعه 26 تیر ماه 1394، یک روز گمشده است؛ نه روزه‌ای بود و نه عیدی!

علیرضا پورقاز

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: