مخالفت با جنگ یا آمادگی برای جنگ!!؟؟

گفتمان ترکمنها : کمبود و خلاء عقلانیت در منش تحلیهای سیاسی برخی از روشنفکران ایرانی، نه تنها کاربری سیاستهای مطرح در جنبش عدالتخواهی در جامعه را به سطح نازلی میکشاند و اعتبار باورهای مردم به سیاستمداران امروزی را در میان کلافی از ناباوریهای خود میپیچانند، همچنین این گرایش و این روند غیر خردمندانه، استحکام و استمرار استبداد را درست در مقطع گذار و انتقال نظم جامعه در پی هر جنبشی بسوی دمکراتیز شدن، از سوی مستبد دیگری مورد دستبرد و دستکاری برای بقای استبداد سابق اما در پوششی دیگر قرار میدهند. در این گذارهای خواسته یا ناخواسته همین کمبودها که در آغاز بدان اشاره گردید. یعنی عدم آموزش و درس آموزی از شکست و ناکامیهای شعار و سیاستهای گزیده شده در گذشته که تاریخا عواقبی را در دفترچۀ خاطرات تاریخ جامعه به جا گذاشته دارند، از مشکلات جدی فرهنگی آنهم از نوع سیاسی آن میباشند که در هر دور تاریخی به تاریک خانه های نامکتوب فراموشی سپرده می شوند. شاید امروز بازیگران صحنه تغییر یافته باشند و یا با رنگ و بویی دیگر در میدان مبارزه و سیاست ملی و فراملی باشند ولی سیستمهای نتیجه دهی ماشینهای دستگاه سیاسی همچنان بر بازدهی قانونمند خود وابسته و متکی میباشند. چرا که بازیهای سیاسی علیرغم گوناگونی در زنگها ولی در ترکیبهای خود نتایج قانونمند خود را بهمراه داشته و از آن پیروی خواهند کرد. بطور مثال بحث داغ امروز جامعۀ روشنفکری جامعه حول سخنان و سیاستهای مطرح از طرف ترامپ رئیس جمهور تازه بقدرت رسیدۀ آمریکا است که هر روز جنجالی در دنیای میدیا و رسانه های مجازی بر پا میکند که متقابلا ما ایرانیها نیز برای عقب نماندن از این قافله در سرچهارراههای چراغ قرمز و یا در میان قفسه های دکانداری و غیره داد و هوارمان را بلند میکنیم که ای داد خاک و وطنمان در معرض خطر تجاوز قرار گرفته است!!! غافل از آنکه این خاک و وطن بیش از سی سال است که در معرض تجاوز و دستبرد و تخریب قرار گرفته است. اما نه، این از «خودمونه، ایرانیه» مهم اینکه تجاوز از طرف غریبه نباشد!!!! نیروها را به اتحاد و یکپارچگی و رژیم و دستگاهش را به تقویت نظامی تشویق و ترغیب میکنیم تا بتوانیم در مقابل توهمات خیالی «دایی جان ناپلئون» خودمان قهرمان داستان قدیمی بشویم. کسی نیست که از خودش بپرسه آخه عزیز من، دوست من، هم ولایتی من و یا هر نوع بشری اولا اگر ایا آمریکا به خط آخرش رسیده است که بخواهد کارت ژووکرش را بسوزاند؟ اگر امریکا در این مرحله باشد کدام ابزارهای زنگ زده و زنگ خوردۀ جنگی که از طرف غرب و شرق به حراجی گذاشته شده اند و یا میشوند تاب مقاومت در مقابل ابزارهای مدرن و آدمکش امریکا را دارند؟ تشویق و ترغیب به مجهز کردن و شدن جمهوری اسلامی ایران را چگونه می توان با عقلانیت و با شعارهای« برقرار باد دمکراسی در ایران » یا « آزادی بیان، آزادی اندیشه و ….» همساز و همخوانی داد؟ مگر یادمان رفته است که در اوایل انقلاب شعار « مسلح و مجهز کردن سپاه و بسیجی» را بنام دفاع در مقابل باصطلاح «امپریالیسم آمریکا» در هر کوی و برزنی دادیم!!!!!؟؟؟؟؟ این شعارها بنوبۀ خود، چه نتایجی ببار آورد، چه دستاوردی داشت و غیره؟ آیا برای فراگیری درسهایی در بطن طرح این شعار و نتایج آن نهفته است؟ سکوت بهترین جواب امروز روشنفکران ایرانی ما است. در خاتمه چرا ما در عرض همین چند روز چنین شتابان حول شعار تجهیز به سلاحهای جنگی شدیم؟ چرا روشنفکران دیگر کشورهایی که بلحاظ ساز و کار و ابزار جنگی و نظامی باز ضعیفتر از ایران میباشند چنین مشتاقانه و با حرارت حاکمان خودشان را برای تجهیز هر چه بیشتر به سلاحهای جنگی تشویق و ترغیب نمیکنند!!!؟؟؟ آیا ما ریگی در کفش خودمان میبینیم که اینچنین هراسان و مضطرب بسوی تقویت نظامی گام برمی داریم. سلاحهایی که در وحلۀ اول بهترین فرزندان و فرهیختگان جامعه و اندیشه های مخالف و معترض این نظام را آماج خود قرار خواهند داد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: