بیانیه کانون فرهنگی – سیاسی خلق ترکمن درباره » انتخابات «

ما تحریم میکنیم !

دوازدهمین دوره کمدی – درامی تحت عنوان «انتخابات» که از قبل بازیگران ان توسط نهادهای استبدادی نظام دینی ایران چون » مجمع تشخیص مصلحت»، «شورای عالی امنیت ملی» و «شورای نگهبان» با نظارت استصوابی ان تعیین شده اند ، اغاز گردیده است. پیش پرده این نمایش نیز، ثبت نام سازماندهی شده تمامی اعضای یک خانواده تا دختر بچه ایی خردسال و افرادی با شکل و شمایل غربی و عجیب و غریب برای اثبات ضرورت وجودی نظارت استصوابی شورای نگهبان جهت جلوگیری از «نفوذ دشمن به ساحت مقدس جمهوری اسلامی» بوده است. لذا، برای شورای نگهبان رهبر تنها «چهل ساعت کار» کافی بوده تا از میان هزار و ششصد سی نفر از کاندیداها بر صلاحیت تنها شش نفر از افراد برگزیده شده خود از قبل ، مهر تایید بگذارد. تا یکی از انها با تفکر مربوط به دوران بربریت جهت تداوم حاکمیت ولی مطلقه، چپاول و ویرانی کشور به پست «تدارکاتچی» وی تکیه بزند!
اصولا در حکومتهای خودکامه و استبدادی «انتخابات» تنها ابزاری جهت کسب مشروعیت برای قدرت مطلقه حکام و دستیابی به نهادهای قدرت و ثروت و وجهه مردمی و حقوقی دادن برای حاکمیت در عرصه داخلی و در حوزه دیپلماسی بین المللی بیش نیست. در این کشورها «انتخابات» همیشه غیر شفاف، تبعیض امیز همراه با تقلبات گسترده و حتی کودتاهای انتخاباتی چون سال ١٣٨٨ در ایران اسلامی است.
اما، ویژگی هایی اساسی «انتخابات» در ایران را حتی از این نوع کشورها نیز متمایز میسازد. از جمله منع قانونی و رسمی نیمی از جمعیت کشور از حق کاندیتاتوری برای پست ریاست جمهوری یعنی زنان و تمامی اقلیت های ملی ، دینی و مذهبی و بویژه جمعیت دهها میلیونی اهل تسنن هستند که تنها مجاز به برگزیدن یکی از برگزیدگان رژیم از میان مردان شیعه برای این پست میباشند.
بنابراین، «انتخابات» در ایران اسلامی نه تنها غیر دموکراتیک و غیر شفاف و غیر ازاد است بلکه عین اپارتاید اتنیکی، دینی و جنسیتی است که رای دهندگان و یا در اصل سرکوب شوندگان و غارت شده گان باید در آن، بدرستی تمامی پلشتی های حکومتی و دولتی انگشت تایید بگذارند! با این وجود در ایندوره نیز شیفتگان صندوق رای از چپ و راست در داخل و خارج تا اپوزیسیون خود ساخته درونی رژیم با دایره عمل ترسیم شده خود موسوم به اصلاح طلبان به همراه فریب خوردگان از ترفندها و شگردهای مبلغین حکومت ولایی با توهم تغییر و تحولی که تا این نظام پابرجاست ممکن نخواهد بود، مردم را دعوت به برگزیدن کسی ازمیان کاندیداهای دستچین شده بیت و ارگانهای استبدادی ان میکنند. بدون انکه به این پرسش ساده جواب بدهند که چرا قریب به هشتصد میلیون رایی که از بدو بنیانگذاری رژیم بنا به امار خود ان تاکنون به صندوقهای ارا سراریز شده اند نتوانسته است ذره ای از این تغییر و تحول واهی را تحقق بدهد؟
دو دهه از اغاز گفتمان اصلاح طلبی در مقابل گفتمان سرنگونی رژیم میگذرد ، اما دستاورد ان تنها انسداد شدید فضای سیاسی ، تمرکز مطلق قدرت در دست ولی مطلقه و نیروهای امنیتی – نظامی ان و یکدست شدن حتی ساختار قبیله ای روحانیت شیعه و پروار شدن باند های نفتی – رانتی و نهادینه شدن فساد و غارت و در کل تشدید سیر قهقرایی جامعه در تمامی عرصه ها بوده است مضاف برآن تشویق شرکت مردم در هر فریب انتخاباتی رژیم با انواع و اقسام بهانه ها وتوجیهات به جسارت و وقاحت ولی مطلقه نیز افزوده است .در ایندوره از «انتخابات» این جسارت به انجا رسیده است که وی فردی چون «رییسی» نظر کرده خود و معروف به «ایت الله قتل عام» اسیر کش را از استین بدر اورده و وی را به میدان رقابت برای احراز پست «تدارکاتچی» خود فرستاده است!
«اقوام و ادیان» و مضحکه انتخاباتی رژیم!
در هر دوره از این نمایش کمدی – درام کاندیداهای برگزیده رهبری نظام جهت گدایی رای با دروغ و فریب به ملت ها و اقوام تحت ستم نظام اسلامی خود قول ها و وعده ها میدهند که انها را در صورت انتصاب جزو انسان متساوی و برابر حقوق با ملت برگزیده خود قرار خواهند داد. انها با تکرار وعده های نخ نما شده چهار دهه ای خود به دروغ قول میدهند که تبعیض ها را برخواهند چید و زبانهای بریده شده مادری انها را بخیه خواهند زد و نمایندگانی از میان انها را برابر با مردان شیعه خودی به پست و مقامات دولتی و حکومتی ارتقا خواهند داد !
تکرار این یاوه گویی ها در هر دوره از مضحکه انتخاباتی رژیم دیگر باید برای این ملت ها و اقوام ، ادیان و مذاهب ثابت کرده باشد که اساسا تحقق خواست های هویت طلبانه و عدالت خواهانه انها به موافقت نهادهای حکومتی و در راس انها نهاد بیت رهبری و تشکل های امنیتی – نظامی ان بستگی داشته و دولت و نمایندگان مجلس در این میان محلی از اعراب ندارند . اما ، حکومت اسلامی در عمل با لشکرکشی های خونین به مناطق ملی از بدو انقلاب و با گسترده ترین سرکوبی های بهاییان، زرتشتیان و… و ترور و اعدام رهبران ملی ملتهای تحت ستم در ایران ثابت کرده است که نه تنها با خواست های اساسی انها بیگانه و در ستیز است، بلکه با توجه به دیدگاه شوونیستی – مذهبی غالب در ساختار فکری آن، ظرفیت پذیرش رفع تبعیض ملی را نداشته و برابری مذاهب و ادیان دیگر با شیعه اثنی عشری در قدرت به عنوان تنها مذهب رسمی کشور، در چارچوب این نظام امکان پذیر نیست.
با وجود این تجربه تلخ چهار دهه ای ، باز نیز دلالان سنتی «انتخابات» رژیم این بار نیز در مقابل این تبعیض دیدگان و سرکوب شدگان، هیولای «ایت الله قتل عام» علم شده توسط رهبر خود را به پیش کشیده اند تا انها این بار نیز از ترس افعی به مار غایشه پناه برده و «بدتر» را به «بدترین» ترجیح بدهند .
اما ، طشت رسوایی تمامی این برگزیده شدگان رژیم مدتهاست که از بام برافتاده و همین «بدتر» یعنی روحانی به عنوان نماینده ویژه رهبر طی ١٦ سال در»شورای عالی امنیت ملی» هدایت کننده تمامی جنایت رژیم علیه مردم بوده و اکنون نیز ریاست این ارگان ضد ملی و سرکوب را یدک میکشد . مضاف برآن او نیز فردی جنایتکار تر از «رییسی» ، یعنی «مصطفی پور محمدی» را به عنوان عضو «هیات مرگ» در قتل عام سال ٦٧ به عنوان وزیر » داد» گستری خود و ١٥ وزیر باسابقه امنیتی را در کابینه خویش جای داده است! وسیعترین سرکوبی های رسانه ها و به بند کشیدن روزنامه نگاران نیز توسط وزارت اطلاعات تحت کنترل دولت روحانی صورت گرفته و او به اعدام های روزمره و فله ای نوجوانان و جوانان اهل تسنن هرچند که احکام ظالمانه ان توسط قوه به اصطلاح قضایی رژیم صادر شده و در حیطه اختیار قوه مجریه نمیباشد، حداقل اعتراض ویا مخالف خود را با این احکام جنایتکارانه بیان نداشته است. از برنامه «دهگانه» وی تحت عنوان «حقوق اقوام، ادیان و مذاهب» که در خردادماه سال ٩٢ در «بیانیه شماره ٣» او با جار وجنجال تبلیغاتی فراوان جهت فریب اقلیت های ملی و مذهبی اعلام شده بود، حتی یک مورد ان نیز به اجرا در نیامده و بالعکس روند استحاله ملت های تحت ستم در فرهنگ حاکم تشدید و مذاهب و ادیان دیگر با محدودیت های گوناگون مواجه گردیده اند.
بنا براین کانون فرهنگی – سیاسی خلق ترکمن در چنین مضحکه ایی بنام «انتخابات» که از یکسو، نمونه اشکار از اپارتاید اتنیکی ، مذهبی و جنسیتی در نظام اسلامی است، از دیگر سو نیز مصداق کاملی از یک «انتخابات» ضد دموکراتیک و غیر آزاد و بدون حضور احزاب و نمایندگان واقعی مردم برگزار میگردد، شرکت نخواهند کرد. ما به صراحت اعلام میکنیم که هر یک رای به این نمایش کمدی – درام، خشتی است که برای بالاتر بردن بنای استبداد و خود کامگی فردی موجود و تنها بکار استمرار و مشروعیت بخشی بر حیات ننگین حاکمیت غارتگران، فاسدان و جنایتکاران می اید و بس!
شورای مرکزی کانون فرهنگی – سیاسی خلق ترکمن ایران 11/05/2017

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: