کلاوس تِوِلایت (Klaus Theweleit)، نویسنده و منتقد آلمانی، در کتاب جدیدش «خندهجنایتکاران» توضیح میدهد که چرا آندرس برینگ بریویک، عامل کشتار گروهی در نروژ مدام نیشخند میزد و لذت بردن از کشتن هیچ ربطی به دین عاملان آن ندارد و برای رفع خشونت باید مناسبات خشونتزا را از میان برداشت.

مجرمان می‌خندند. ‌آن‌ها لبخند و گاهی نیخشند هم می‌زنند. گاهی درست بعد از ارتکاب یک جرم، گاهی هنگام انجام آن یا ابتدا بسیار دیرتر خنده بر لبان‌شان نقش می‌بندد، وقتی که با همپالکی‌های‌شان از ارتکاب جرم خود ابراز شادی می‌کنند. وقتی آندرس برینگ بریویک در ۲۲ ژوئیه سال ۲۰۱۱ در جزیره اوتویا نزدیک اسلو، پایتخت نروژ، ظرف یک ساعت ۶۹ نفر را در تیراندازی کشت، ….اما این چه نوع‌ خنده‌ای است و خنده‌ جنایتکارانه چه ویژگی‌ای دارد؟ کلاوس تولایت، نویسنده کتاب معروف «تخیلات مردانه»، کارشناس این مسأله است.

آندرس برینگ بریویک، عامل کشتار گروهی در نروژ، با نیشخندهای مشهورش

«آندرس برینگ بریویک، عامل کشتار گروهی در نروژ، با نیشخندهای مشهورش»

«نوع خاصی از شخصیت سلطه‌جو بر بدن دیگران وجود دارد که سلطه‌‌اش را همیشه با خشونت و بدون هر نوع ملاحظه‌‌ای٬ به دیگران تحمیل می‌کند.

ادامهٔ این ورودی را بخوانید »